هر چند من برای تولدها ارزش قائلم!

من که مردم
رو دیوارا نقاشی بکش..
رد یه ماهی که زار میزد تا غرق نشه!
من که مردم پیش من دراز بکش..
سکوت قلبمو بشنو..
اما فریاد نکش..
چشامم درار بده به اون بچه ی کور..
تا که آروم بگیره وقتی ندید هیچی روخوب..
گوشامم ببر بده به گربه هام..
لبامو بزار بمونه..
میخوام داد شم
وقتی رو سیاهی ماه تمومه. سمی باهوش مربان...